When the going gets tough, the tough get going
Kirsten Boer (oud speelster) is kampioen geworden met de U16 van Binnenland.

Klik op Lees meer voor het totale artikel. (Van de site van Binnenland)

Afgelopen zaterdag kon de enige echte prijs van het seizoen door MU16-1 worden binnengehaald. Nadat in de competitie voor de kerst en ook in de tweede seizoenshelft alle wedstrijden werden gewonnen, werd dat niet echt gevierd omdat dat slechts een opmaat naar het seizoenstoetje betekende. De play offs van Rayon West.
In de halve finale van de play offs Red Stars in twee wedstrijden verslagen na een verbeten strijd. Dit betekende kwalificatie voor de finale waarin het bolwerkteam van MSV/Grasshoppers MU16-1 de tegenstander was. De voorbereiding verliep niet helemaal naar wens omdat een aantal meiden trainingen moest missen vanwege buitenlandse verplichtingen met school. Wel werd er in een ontspannen sfeer getraind en bleken alle meiden tot in de tenen gemotiveerd te zijn om de rayon titel te gaan verdienen. Inderdaad verdienen omdat resultaten uit het verleden nu eenmaal geen garantie zijn voor succes in de toekomst. Wat dat betreft was de tweede halve finale wedstrijd waarin nipt verloren werd van Red Stars een prima waarschuwing.
Onder toeziend oog van een grote schare supporters begonnen de 11 meiden (ook Yvet was als bankspeelster weer van de partij) van MU16-1 gespannen en geconcentreerd aan de warming up. Na een gemene val leek het er even op dat Britt niet zou kunnen meespelen maar als een echte captain verbeet ze de pijn. Geen verrassingen in de starting five en Michelle, Daniëlle, Kirsten, Britt en Lamintha begonnen aanvallend bijzonder goed. De eerste vijf aanvallen leverden vier scores waarvan 1 met bonus en daardoor kwam er een 9 – 3 voorsprong op het bord. Verdedigend liep alles een stuk minder, want doordat we net niet agressief genoeg waren regende het fouten, die in deze fase ook wel wat gemakkelijk gegeven werden. Ook de meiden die vanaf de bank het veld in kwamen (door de foutenlast ging dit bijzonder snel) bleken niet in staat om de verdediging gesloten te houden.   

Nog steeds werd de tegenstander foutief afgestopt en volgden er zoals gezegd vrije worpen. Hierdoor stond MSV/Grasshoppers vanaf de derde minuut iedere minuut minimaal één keer op de vrije worplijn. De schade bleef beperkt doordat niet alle vrije worpen werden benut, maar MU16-1 slaagde er ook niet in om beter te gaan verdedigen.Er werd wel hard gewerkt maar de echte scherpte (mogelijk door de spanning) was er niet echt. Het kwart eindigde dan ook in een zeer kleine voorsprong doordat Lamintha het netje steeds gemakkelijk wist te vinden.
Het tweede kwart bracht de ommekeer in de wedstrijd. Iedereen schakelde nu een tandje bij in de verdediging en er werd steeds minder ruimte weggegeven. Dit resulteerde in een aantal prachtige steals, die echt het resultaat van fantastisch teamwork betekende. Passlijnen werden nu goed overspeeld en de dribbelaar werd daardoor onder zeer grote druk gezet. Langzaam maar zeker kreeg MU16-1 hierdoor steeds meer controle over de wedstrijd en werd daarnaast in de aanval steeds gevarieerder gespeeld. Iedereen kwam daardoor aanvallend ook steeds beter in de wedstrijd. Waar in het eerste kwart slechts 4 meiden wisten te scoren, droegen nu maar liefst 7 meiden bij aan de score. Het kwart werd overtuigend gewonnen met 17 – 8 en dat resulteerde in een mooie 40 – 30 voorsprong.
In de rust was er dit keer niet veel werk voor Eric en mezelf. Iedereen wist waar het om ging. Aan de koppies was te zien dat iedereen alles ging geven om de rayon titel te pakken. Verder spelen met dezelfde intensiteit en dominant blijven spelen, was dus de opdracht. Dit was niet tegen dovemansoren gezegd en met ontspannen maar super geconcentreerde gezichten werd aan het derde kwart begonnen. De startende vijf van het eerste kwart begonnen ook nu en raasden als een TGV over het veld. Binnen vier minuten was de wedstrijd eigenlijk beslist. Een 10 – 1 run zorgde voor een geruststellende voorsprong van 50 – 31. Ook de wissels gingen in hetzelfde moordende tempo door de voorsprong liep alleen maar verder op. Uitstekend verdedigen leverde vaak een interceptie die vaak in de fastbreak werd afgerond. Lukte dat niet dan werd de controle door de guards opgeëist en werd een aanval georganiseerd. Mooi om te zien dat het vele harde trainen op deze transitie nu ook steeds beter wordt uitgevoerd. Bij 65 – 39 in de 9e minuut nam de concentratie even iets af en scoorde MSV/Grasshoppers de laatste 4 punten van dit kwart. Het met 25 -13 gewonnen derde kwart zorgde dus voor een 65 – 43 tussenstand en opnieuw zorgden 7 speelsters voor de punten.

Wie denkt dat MU16-1 nu de wedstrijd rustig zou uitspelen, kent deze groep nog niet.
Nadat MSV/Grasshoppers de eerste vier punten van dit kwart gemaakt had, ging de gashendel weer helemaal open. Een iets beter versie van het derde kwart was nu te zien. Een hoog tempo, strakke defense en een goede set play. Ook nu werd weer zichtbaar dat dit een goede en homogene groep is en dat de meiden de yell volledig waargemaakt hebben. Vandaar dat deze yell ook boven dit stukje staat: “When the going gets tough, the tough get going”.
Met opnieuw 7 meiden die punten scoorden werd dit kwart met 26 – 10 gewonnen, waardoor de eindstand op 91 – 53 kwam.
Een prachtige overwinning en voor de meiden de eerste echte prijs die ze wonnen op rayon niveau. De scores waren als volgt verdeeld: Nienke 20, Kirsten 15, Lamintha 13, Britt 12,  Jorinde 11, Michelle 6, Maxime 4, Daniëlle 4, Laura 4 en Jill 2. Yvet scoorde niet. Een mooie bekroning op een heel bijzonder jaar. De meiden die als groep zich steeds verder ontwikkeld hebben, gaan het volgend jaar op landelijk niveau proberen. Afgezien van Daniëlle mag deze hele groep nog in de U16 klasse spelen en het is nu aan de meiden om de volgende stap in hun ontwikkeling te maken. Gezien de instelling en het talent van deze groep moet dat zeker mogelijk zijn.
Aanstaande zaterdag speelt MU16-1 een oefenwedstrijd tegen Hoofddorp dat dit jaar al eredivisie U16 gespeeld heeft en dat is een mooie graadmeter naar volgend jaar. Kom gerust kijken om 12:00 uur omdat dit waarschijnlijk de laatste kans is om dit seizoen de meiden nog aan het werk te zien. Op 5 juni staat de jaarlijkse oudertraining op het programma waarin de ouders de meiden als vanouds weer een lesje gaan leren ? 

Een bedankje van mijn kant aan alle ouders die met haast net zoveel inzet als de meiden gezorgd hebben voor het vervoer en daarnaast een zeer gezellige en sportieve sfeer rondom de groep creëerden. Dit wordt wel eens onderschat maar draagt mijns inziens alleen maar bij aan het resultaat.  Zaterdag was er weer een prachtige taart geregeld (Carin bedankt), die door ons allemaal als een feestmaal is opgegeten. Daarna bleken Eric en ik zo onder de kruimels te zitten dat de meiden het tijd vonden om ons onder de “traditionele” douche te zetten. Gelukkig waren Eric en ik op zo’n actie voorbereid en hadden we droge kleding bij ons. Ook een woord van dank aan de vereniging die na afloop voor iedereen een prachtige roos hadden meegenomen. Een gebaar dat bijzonder werd gewaardeerd door iedereen. Na afloop van de festiviteiten in Hilversum verplaatste het hele circus zich “spontaan” naar Barendrecht waar in het clubhuis de Tipp Inn gezellig kon worden nagepraat. Ook voor de inwendige mens werd gezorgd doordat Chiel en Joost iedereen aan een natje en een droogje hielpen. Beide mannen worden dan ook bijzonder bedankt voor hun inzet.
Ik kijk terug op een bijzonder jaar waarin denk ik de basis gelegd is voor een aantal hele mooie jaren. Het zou mij niets verbazen als over een 5 á 6 jaar een aantal meiden van deze groep in de line up van Dames 1 te zien zal zijn.