|
MSV HU20 - River Trotters (67-79)
Wedstrijdverslag MSV - River Trotters van de site van MSV
Op zaterdag 4 februari begonnen we rond half 8 aan onze wedstrijd tegen de River Trotters, die club waar iedereen wel eens tegen heeft gespeeld maar waarvan niemand zich kan herinneren uit welk onuitspreekbaar dorpje ze komen. Blijkbaar stonden deze heren dus wel gewoon bovenaan de competitie, maar we waren niet bang want wij hebben Frans. Op het eerste gezicht zagen ze er gelukkig niet NBA waardig uit, ze waren niet bijzonder groot en erg breed waren ze ook niet, so far so good.
We begonnen de wedstrijd met: Frank, Mark, Stef, Robert en Jasper. Ik weet echt niet meer wie de sprongbal heeft gewonnen maar dit is compleet onrelevant want Stef legde er in de eerste 3 minuten 6 punten in. We stonden dus gewoon 6-0 voor, het leek een prima start. We wisten alleen niet dat dit onze grootste en enige voorsprong zou zijn van de wedstrijd, beetje jammer. River Trotters was veel aan het wisselen de eerste paar minuten, na de 3e of 4e minuut kwam hun nummer 4 (Sander Baggerman) het veld in. Ik herkende hem nog van vroeger want ik had al wel eens tegen hem gespeeld, toen was het nog niks om over naar huis te schrijven. We hoefden ons geen zorgen te maken toch? Wel. Deze knul was echt een onuitstaanbaar vervelende speler, een aardige jongen maar een echt hels om tegen te spelen. Dit bleek al na 2 minuten toen hij er even drie driepunters in gooide, na de eerste periode stonden we 3 punten achter, 14-17. 17 punten voor River Trotters waarvan onze vriend nummer 4 er 11 had.
Het tweede kwart verliep vrij moeizaam, iedereen maakte wel wat punten aan onze kant maar niemand blonk echt uit, alleen Frank want die heeft gele schoenen. Het ging dus niet bepaald goed, we hadden te weinig rebounds en waren volgens mij nog steeds allemaal bezig met het niet-meer-zo-aardig-vinden van nummer 4. Die ging trouwens gewoon verder met waar die gebleven was, drietjes schieten en ons mateloos irriteren. Na het tweede kwart stond het 30-40, nummer 4 schoot 6-7 driepunters en had iets van 22 punten bij rust.
Na een welverdiende rust begonnen we aan het derde kwart, ik weet niet wie er stiekem in de kleedkamer heeft zitten bidden, maar u wordt rijkelijk bedankt want nummer 4 ging na enkele minuten met een lichte blessure van het veld af en speelde niet meer mee. Het was gelukkig niks ernstigs. Het derde kwart verliep best goed, na een aantal kleine runs kwamen we nog redelijk terug. We stonden beter te verdedigen, aanval liep beter en Mr. Schreuder gooide er een van zijn befaamde off-glass driepunters in, wederom een prachtig gezicht. Aan het eind van de derde periode stond het 52-61.
Het vierde kwart begonnen we bijzonder goed, na een aantal snelle scores stonden we opeens 2 punten achter, het was dus nog haalbaar. Op dit moment kreeg iedereen weer een beetje hoop, helaas was dit ook het moment waarop één scheidsrechter besloot dat hij ons niet meer zo lief vond. Misschien dat hij in de rust een verkeerd plakje cake had gegeten of dat hij allergisch was voor comebacks maar hij besloot de wedstrijd maar eens even lekker dood te fluiten. Hij moest duidelijk veel niezen door zijn vrij onplezante allergie want hij bleef maar op dat zwart-plasticen kreng blazen. Binnen 4 minuten stonden we weer 10 punten achter en zaten we uiteindelijk met z’n vieren op de bank met vijf fouten. Best gezellig maar toch ook weer een beetje jammer. Zo eindigde de wedstrijd wel zo’n beetje. De eindstand was 67-79.
Achteraf was dit ook wel een sterkere tegenstander, aanvallend was het af en toe niet om aan te zien maar verdedigend stonden ze erg sterk en daar hadden wij erg veel moeite mee. Conclusie: Licht karig met een vleugje jammer, gedoopt in 22 punten van nummer 4.
|
U20 
